Gönlüm Konuşur

Gönlüm Konuşur

Dile gelse bulutlar konuşsa rüzgâr,
Soğuk çıksa, yağsa yağmur ve de kar.
Gönüllere perçin vursalar ey yar…
Dilim susar gönlüm konuşur…

Gönlümde hasret var aşk ile yanan.
Aşkın yokuşunda bu yollar yaman…
Kum saati doluyor bitiyor zaman..
Zaman susar, saat susar gönlüm konuşur…

Kuşlar zikirde, güller bambaşka,
Sevgi kervanında olur mu keşke.
Bizde düştük işte böyle bir aşka..
Aşk susar, bülbül susar gönlüm konuşur…

Fani dünyada bir yığın toprak.
İnsanlar ne halde acayip korkak.
Unutma ey kardeşim dünya yuvarlak.
Dünya susar ay susar gönlüm konuşur…

Allah Allah diye inliyor yürek.
Yalnızlık kayığında çekiyor kürek.
Aşk bahçesinde sende tut dilek.
Dilek susar, bahçe susar gönlüm konuşur…

Aşkı yanlış anlayan gönül perişan,
Bu asırda böyledir acayip yaşam.
Nedir bu derdim niye bu tasam.
Tasam susar, dil susar gönlüm konuşur…

Kalbime kelepçe vursam da dinmez…
Aşk acısı kalbinde su ile sönmez.
Aşk olmasa Mevlana amaçsız dönmez.
Dönen susar, ben susar gönlüm konuşur…

Elif gibi dimdik yürü ey gönül.
Sen farkında değilsin geçiyor ömür.
Hiç diyen var mı ki elmasa kömür.
Elif susar, ateş susar, gönlüm konuşur.

Un hamur olmaz olmadan emek
Fakirin azığı var, bir tabak yemek.
Bir çift ayakkabı bir lokma ekmek.
Fakir susar, zengin susar gönlüm konuşur…

Ey Mustafa heyhat! Aşk nedir böyle.
Derdi olanlara sende bir türkü söyle.
Yollar toz duman gidiyor öyle..
Yollar susar, toz susar gönlüm konuşur…

Yazan: Mustafa Kuş

Yorum Gönder

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir